امروز تولدش بود! رفتش توی چهار سال.
خیلی زود گذشت. منم اصلاااا یادم نبود برعکسِ خیلی وقت پیش!
زمان خیلی چیزا رو عوض میکنه. خیلی چیزارو تغییر میده. شاید بهترین مرهم برای دردها همین گذر زمان باشه.
منم خداروشکر عادت کردم به رفتنها. به نبودنها.
این روزا بیشتر از هرچیزی واسه تنهاییه خودم ارزش قائلم! هرکسی رو توی لحظه هام شریک نمیکنم و محتاطانه تر با آدما ارتباط برقرار میکنم. توقعم رو از همه کم کردم. اینطوری آرامش بیشتری رو به زندگیم سرازیر شده:)
میتونم بگم حالم خداروشکر خوبه.
میخندم با صدای خیلی بلند.
خودمو خوشحال میکنم و این قشنگترین کاریه که این روزا بهش مشغولم.
شماها چطورید؟
درباره این سایت